آن شب قدر که این تازه براتم دادند…

و کاش همه شب تا سحر و تا خودِ خودِ مطلع فجر
لیله‌ی قدر بود و تو بودی و دوستانت و ما
غرق در بحر بی‌حد عنایتش
مشغول به صید مروارید ذکر علی و اولادش تا خودِ خودِ سپیده دمان…
یعنی مباد شبی بی تو بگذرد عمرم
و یعنی وصال آئینه‌ای جز تو ندارد
و یعنی من برات از حجت موجهِ جمال تو می‌گیرم.
.
و اصلن کاش هر شبی که بر ما می‌گذرد
لیله القدر باشد و خیرٌ من الفِ شهر… .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *