فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَیْنِهِمَا نَسِیَا حُوتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِیلَهُ فِی الْبَحْرِ سَرَبًا + “ما هم چون موسا، وقتی به مجمع البحرین میرسیم، ماهی خود فراموش میکنیم و ماهی بحر خویش میگیرد و میرود… .”
اولین قرآنش را با اولین دستمزدی که از پدرش گرفت خرید. با اجرت گرههائی که در جان تار و پود قالیهای کارگاه پدرش زده بود. جانش به جان قرآنش بند بود. از روی آن برای جلسات شبانهی قرائتی که دوست پدرش برگزار میکرد، تکلیف هر شبش را روان میکرد که توی خواندن تپق نزند. بعدها …
بعضیهاشان انگار که دیگر هیچ صنمی با ما و دنیا ندارند. رفتهاند که رفتهاند. انگار نه انگار که روزی روزگاری پا در خاک این دنیا داشتند. “در قهقهی مستانهشان و در شادی وصولشان عند ربهم یرزقوناند…” + به هیچ صراطی مجاب نمیشوند که سری به ما و دنیا و آنچه بر سر ما میگذرد بزنند. …
شاید این آخرین تیر ترکش جبههی شیطان باشد که؛ نقطه به نقطهی سرزمینهای مؤثر و مهم و درگیر در امر شریف ظهور را با جنگی نیابتی درگیر کند تا شهر به شهر سرزمینهای شام و عراق و یمن و آناتولی با خاک یکسان شوند. شاید به این شیوه – شاید- امر مبارک و مقدس ظهور …
وَدَّ الَّذینَ کَفَروا لَو تَغفُلونَ عَن أَسلِحَتِکُم وَ أَمتِعَتِکُم فَیَمیلونَ عَلَیکُم مَیلَهً واحِدَه + کافران آرزو مىکنند که شما از جنگافزارها و ساز و برگ خود غافل شوید تا ناگهان بر شما یورش برند.
وَ شَدَدنا مُلکَهُ وَ آتَیناهُ الحِکمَه وَ فَصلَ الخِطاب + و حکمرانیاش را استوار گردانیدیم و او را حکمت و کلام فیصلهدهنده عطا کردیم… .
الاهی به حق ثانیه های پایانیِ میهمانی ما را در زمره ی بندگانی قرار ده که در قرآنت آنها را «اَوّاب» خواندی؛ آنها که زیاد و زود سوی تو باز میگشتند. مثل «سلیمان» که نیکو بنده ای بود و زیاد سوی تو بازمیگشت… .
قُل: لا یَسْتَوِی الْخَبِیثُ وَ الطَّیِّب وَ لَوْ أَعْجَبَکَ کَثْرَهُ الْخَبِیث + بگو: «پلید و پاک یکسان نیستند، هر چند کثرت پلیدیها تو را به شگفت آورد!
“بهاران از کجاست که روح روییدن و سبزشدن، ناگاه در تن خاک مرده پیدا میآید؟ و از کجاست که روح شکفتن، ناگاه از تن چوب خشک، چندین برگهای سبز و شکوفههای سفید و آبی و زرد و سرخ برمیآورد؟ بهاران رازدار رستاخیز پس از مرگ است و قبرستانها، مزارعی هستند که در آنها، بذر مردگان …
۱. اگر آل سعود و همپیالههای عربش از شاخ آفریقا تا شبه جزیره توانِ یکجا جمع شدن و اتحاد و تصمیم برای حمله و بازپسگیری حق!! غصب شدهی حکومتهای عربی را داشتند، چرا تا الآن که بیش از پنجاه سال است حق حکومت برادرانِ عربشان در فلسطین لگدمال صهاینه شده، نتوانستهاند ارتش بزرگ عربی را …